Poradnik dobrostanu

• Trudno jest zareagować skutecznie, gdy jesteśmy zestresowani. Zanim zrobisz cokolwiek, weź kilka głębokich oddechów, zrelaksuj swoje ciało i uspokój umysł.
• Pamiętaj, że odpowiedzialność za bezpieczeństwo innych osób nie spoczywa wyłącznie na Tobie; inni są gotowi do tego, aby nieść pomoc. Nie musisz angażować się w te rozmowy, jeśli nie czujesz się na to gotowy(-a).
• Zastanów się, jakiej pomocy możesz bezpiecznie udzielić i jakie zasoby są dostępne na dany temat. Rozważ zwrócenie się do infolinii lub zaufanej osoby dorosłej, aby omówić swoje obawy i wspólnie zaplanować reakcję.
• Dla niektórych pomocne jest najpierw zebranie i zapisanie swoich myśli.

Odpowiednia reakcja na opowieść osoby, która zmaga się z problemami, może pomóc jej poczuć się mniej samotnym i wspieranym w większym stopniu. Oto pięć możliwych sposobów reagowania:

1. Jeśli uważasz, że czyjeś życie jest w bezpośrednim niebezpieczeństwie, rozważ zadzwonienie po służby ratunkowe, profesjonalną pomoc medyczną lub do lokalnej linii kryzysowej. Najlepiej jest to robić we współpracy z osobą w kryzysie i pozostać z nią, dopóki nie zwróci się ona bezpośrednio o pomoc.
2. Jeśli czyjeś życie nie jest w bezpośrednim niebezpieczeństwie, rozważ zwrócenie się o pomoc do zaufanej osoby dorosłej, lokalnej linii kryzysowej lub profesjonalisty.
3. Jeśli zobaczysz treści naruszające Zasady społeczności TikTok, możesz zgłosić je w aplikacji, wykonując następujące kroki. Wszelkie udostępnione informacje będą traktowane jako poufne i anonimowe. Ponadto dana osoba otrzyma lokalne zasoby kryzysowe.
4. Jeśli nie czujesz się komfortowo odpowiadając prywatnie, spróbuj publicznie komentować, aby podzielić się darmowymi lokalnymi zasobami kryzysowymi.
5. Jeśli czujesz się komfortowo, rozmawiając z daną osobą bezpośrednio, kontynuuj NAWIĄZYWANIE kontaktu – najlepiej poprzez prywatną wiadomość, stosując się do poniższych wskazówek.

Znajduj równowagę pomiędzy słuchaniem i zadawaniem otwartych pytań. Dostrzeż emocje i zmagania danej osoby, ale unikaj stwierdzeń, że samobójstwo lub samookaleczenie jest pomocnym lub normalnym sposobem radzenia sobie z problemami. Staraj się skupiać uwagę na tej osobie. Chociaż możesz chcieć opowiedzieć o własnych zmaganiach, może to doprowadzić do tego, że druga strona poczuje się zlekceważona. Unikaj roli osoby, która potrafi rozwiązać każdy problem, gdyż może to być frustrujące dla osoby w kryzysie, ponieważ jesteśmy zaledwie osobami postronnymi w jej sytuacji. Przykłady empatycznych reakcji:

• „Poczucie, że tkwisz w tej sytuacji na pewno jest bardzo trudne. Czasami trudno jest dostrzec drogę prowadzącą naprzód”.
• „Wygląda na to, że rozpaczliwie pragniesz, by coś się zmieniło. Jakiej zmiany tak naprawdę pragniesz?”
• „Rozstania mogą sprawiać, że czujesz niesamowite osamotnienie i odcięcie od ludzi, na których Ci zależy! Jak sobie z tym radzisz?”

Badania wskazują, że pytanie o samobójstwo nie podsuwa nikomu pomysłów ani nie zwiększa zagrożenia. Przeciwnie, takie pytanie może rozpocząć rozmowę, która może uratować życie:

• Jeśli czujesz zaniepokojenie, zapytaj bezpośrednio, czy obecnie myśli o samobójstwie lub samookaleczeniu, np. „Czy myślisz o samobójstwie?”. Nawet jeśli myślisz, że ten ktoś nie mówi na serio, nie bój się o to zapytać!
• Jeśli dana osoba ma myśli o samobójstwie lub samookaleczeniu, zapytaj, czy (i) ma dostęp do metod, które pozwolą jej to zrobić; (ii) myśli o konkretnym czasie; (iii) myśli o konkretnym miejscu.
• Jeśli zaprzeczy, że ma myśli samobójcze, uważaj, aby nie osądzać. Staraj się nie mówić takich rzeczy jak „uff” czy „dzięki Bogu”. Najlepiej jest powiedzieć coś w stylu „dziękuję Ci za szczerość”. Dzięki temu ta osoba wie, że gdyby miała takie myśli, był(a)byś bezpieczną osobą, z którą może porozmawiać.

• Ograniczanie dostępu do metod służących do popełniania samobójstw i samookaleczania się jest jednym z najskuteczniejszych sposobów zapobiegania im. Jeśli jest to bezpieczne, należy ograniczyć dostęp do wszystkiego, czego dana osoba mogłaby użyć do zrobienia sobie krzywdy.
• Znajdź zaufaną osobę, do której dany członek społeczności może się zwrócić, jeśli takie myśli będą się utrzymywać lub jeśli sytuacja ulegnie pogorszeniu. Jeśli dany członek społeczności jest młody, pomóż mu znaleźć zaufaną osobę dorosłą, lokalną linię kryzysową lub specjalistę; wspólnie zróbcie burzę mózgów na temat tego, co może powiedzieć, i bądź przy nim, kiedy prosi o pomoc. Jeśli ma ulubionego nauczyciela, może to być również świetna osoba, do której można się zwrócić.
• Wiele osób uważa, że pomocne jest prowadzenie własnej listy 4–5 czynności, które będą automatycznie wykonywać, gdy będą się zmagać z problemami. Jeśli wspierasz kogoś w trudnej sytuacji, wypróbujcie razem różne czynności, aby zobaczyć, co pomaga! Lista czynności może wyglądać następująco:

1. Wypij szklankę lodowatej wody i skup się na odczuciach temu towarzyszących.
2. Weź długi, ciepły prysznic.
3. Przeczytaj ponownie swoją ulubioną książkę lub posłuchaj radosnej piosenki.
4. Wyślij wiadomość SMS do przyjaciół, aby uzyskać wsparcie i/lub zapytać o ich dzień.
5. Skontaktuj się z lokalną linią kryzysową, aby porozmawiać o swoich uczuciach.

Postaraj się przekazać siłę danemu członkowi społeczności do tego, aby był bezpieczny(-a) i potrafił(-a) zwrócić się o pomoc:

• Pomóż ograniczyć przeszkody w dostępie do środków wsparcia, oferując sprawdzenie numerów infolinii i terapeutów lub dotrzymanie towarzystwa podczas rozmowy z dorosłym.
• Upewnij się, że dana osoba ma zasoby i narzędzia potrzebne do radzenia sobie ze wzlotami i upadkami. Na przykład zachęcaj do prowadzenia listy powodów, dla których warto żyć, zdrowych zajęć, które sprawiają, że czuje się dobrze, oraz osób, które będą potrafiły pomóc w trudnych momentach. Powrót do zdrowia po próbie samobójczej i samookaleczeniach nie przebiega zawsze liniowo, czasem polega jedynie i aż na przetrwaniu kolejnego dnia.